تلویزیون
تاریخچه تلویزیون
تلویزیون یا دورنما، از کلمات vision به معنی دید یا نما و tele به معنای دور است که یک سیستم ارتباطی برای پخش تصویر متحرک و صداها از راههای دور است. بهوسیله دستگاه گیرنده به امواج تلویزیون متصل میشوند و به مجموعهای که برنامههای تلویزیونی را تهیه و پخش مینماید، «صداوسیما» میگویند. جان لوگی برد دانشمند و مخترع اسکاتلندی را بهعنوان مخترع تلویزیون میشناسند.
البته دانشمندان دیگری مثل پائول نیپکو، بوریس روزینگ، ولادیمیر زورکین و فیلو فارنزورث از اواخر قرن ۱۹ تاکنون در توسعه و تکمیل فناوری تلویزیون نقش پررنگی داشتند. تاریخ پیدایش تلویزیون به سال ۱۸۸۴ میلادی برمیگردد. زمانی که یک دانشآموز آلمانی به نام پاول نیپکو اولین سیستم الکترومکانیکی تلویزیونی را باقابلیت انتقال یک تصویر اختراع کرد. این ایده به روش روشن کردن یک عکس بهوسیلهٔ عدسی و یک صفحهٔ چرخشی کار میکرد.

تلویزیون قدیمی
روزنههای چهارگوش بر روی صفحه بریدهشده بودند و خطهای عکس را تا جایی که عکس کاملاً پویش شود دنبال میکردند. هرچه تعداد این روزنهها بیشتر میشد، خطهای بیشتری هم پدید میآمدند و ازاینرو به نتایج بیشتری رسید. تا پیشرفت فناوری تقویتکننده الکترونیکی لامپ خلأ و لامپ پرتوکاتدی، دستگاه نیپکو درواقع کاربرد نداشت.
در سال ۱۹۰۷ میلادی، روزینگ دانشمند روسیهای برای اولین بار موفق شد بهوسیله لامپ پرتوکاتدی در دستگاه گیرندهٔ تلویزیونی، اشکال ساده هندسی را از طریق تلویزیون منتقل کند.
تلویزیونهای هوشمند
تاریخچه:
در سال ۱۹۵۰ میلادی یک بازه زمانی طلایی در پیشرفت تلویزیون محسوب میشود. در سال ۱۹۵۶ تلویزیونهای سیاهوسفید تولید شد و در سال ۱۹۵۳ میلادی (۱۳۳۲ خورشیدی) تلویزیون رنگی و در دو دهه اخیر، تلویزیونهای مسطح اختراع شدند. نخستین تلویزیون رنگی بهوسیلهٔ فنّاوریهای پردازش سیگنال دیجیتالیِ مجتمع در سال ۱۹۸۳ به بازار معرفی شد. از ۱۹۹۹ میلادی بیشتر رسانههای ارتباطجمعی به فناوری دیجیتال تغییر یافتند. در ژانویه ۲۰۱۳، شرکت LG اولین تلویزیون تجاری بر پایه دیود گسیل نور ارگانیک (OLED) را به بازار معرفی کرد.
صفحه تلویزیونی این نسل از نمایشگرها نسبت به سایر تلویزیونهای LCD، متداول و نمایشگر پلاسما آن بسیار نازکتر، کاربردیتر، پرتوانتر و واضحتر هستند و سپس بعد سالها تلویزیونهای سهبعدی تولید شدند و پیشرفتها درزمینهٔ تولید تلویزیون تاکنون ادامه داشته که هماکنون تلویزیونهایی تولیدشده که آنها را تلویزیونهای هوشمند مینامند که قابلیتهای بسیار زیادی مانند دسترسی به اینترنت، محتوای دیجیتال و پخش فیلم و صدا از روی شبکه است.
امکانات:
بعد از گذشت سالها سازندگان به این نتیجه رسیدند که کاربران دیگر نمیخواهند بهصورت یکطرفه برنامههای تلویزیونی را مشاهده کنند و دوست دارند فیلمها یا فایلهای صوتی که از اینترنت یا دوستانشان گرفتهاند را روی حافظه فلش ریخته و به تلویزیون متصل و مشاهده کنند. چیزهای دیگری هم هستند که کاربران را از جلوی تلویزیون دور میکند.
آنهم این است که مجبور میشوند برای یک جستجو ساده در اینترنت یا صحبت با دوستانشان در اینترنت سراغ گوشی، تبلت یا کامپیوتر بروند. همه اینها دلایلی بود که تولیدکنندگان به این فکر بیفتند که تلویزیونها را ارتقا دهند و غولهای بزرگی مثل اینتل و گوگل با جدیت به دنبال این هستند که این ویژگیها را فراهم کنند و بازار را از آن خود کنند. تلویزیون هوشمند این قابلیت را به شما میدهد که بدون اتصال انواع و اقسام دستگاههای پخشکننده، تمامی فایلهای چندرسانهای خود را حتی بهصورت بیسیم مشاهده کنید.

تلویزیون هوشمند
امروزه میتوانید به اینترنت متصل شوید، ایمیلها را چک کنید، با دوستانتان صحبت کنید، به سایتهای شبکههای اجتماعی مراجعه کنید و پروندههای چندرسانهای را از روی اینترنت مشاهده کنید. قضیه آنقدر جدی است که سازندگان بزرگ تلویزیون مانند پاناسونیک، سامسونگ و LG محصولاتی با این ویژگی را تولید کردند. درمجموع سرویسهایی که میتوان در تلویزیونهای هوشمند استفاده کرد عبارتاند از: دریافت کانالهای تلویزیونی از طریق آنتن یا شبکههای کابلی EPG، Video on Demand، تبلیغات تعاملی، شخصیسازی قابلیتها و امکانات، رأی دادن به برنامهها، بازیها، شبکههای اجتماعی و نرمافزارهای چندرسانهای مختلف که میتوانند به اینترنت متصل باشند یا خود بهتنهایی فعالیت کنند. البته برای این امکانات نیاز نیست تلویزیون خاصی خریداری کنید. برخی دستگاههای پخش چندرسانهای مثل Boxee Box بسیاری از این امکانات را در یک دستگاه جمعوجور در اختیار شما قرار میدهند و بااتصال آن به تلویزیون، قادر خواهید بود از تمامی امکانات ذکرشده استفاده کنید.
تلویزیونهای ۴K
تلویزیونهای ۴K با دیگر تلویزیونها در کیفیت تصویر و تراکم پیکسلی فرق دارد. هر صفحهنمایش از یک تعداد مشخص پیکسل ساختهشده است که هرچقدر تعداد پیکسلها بیشتر باشد، کیفیت تصویر هم بالاتر میرود. صفحهنمایشهای دیجیتال از یک سری نقاط بسیار ریز متراکم ساختهشده است که با ایجاد رنگهای متفاوت، تصاویر را نمایش میدهند. هر نقطه یک پیکسل است. در نظر بگیرید اگر بخواهید با نقاط مجزا در یک صفحه کاغذ آدم بکشید، به چند نقطه نیاز دارید؟ اگر نقاط بزرگ و به تعداد کم و بافاصلههای زیاد باشد، از وضوح تصویر شما کمی کاسته خواهد شد ولی هرچقدر نقاط کوچکتر و متراکمتر باشد، تصویر نهایی وضوح و کیفیت بهتری خواهد داشت. تلویزیونهای ۴K آنقدر نقاط کوچک، متراکم و با تعداد زیاد به کار میبرد که شما با چشم غیرمسلح هم قادر نخواهید بود که آنها را تشخیص دهید و درنتیجه در تلویزیونهای ۴K تصاویر کیفیت و وضوح بالایی دارند.
